Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

Thesis #6762

[error in script] (2020) مقایسه اثر هپارین بر زمان انعقاد پذیری در افراد معتاد به اپیوم و افراد غیر معتاد قبل و حین آنژیوپلاستی عروق کرونر. پایان نامه مقطع Doctoral.

[img] Image
tahereh afaghnia.jpg
Restricted to Repository staff only

Download (303kB)

Abstract

زمینه و هدف: یکی از اثرات تخریبی مصرف تریاک بر روی ارگان های حیاتی از طریق فرآیند های انعقادی، به ویژه بعد از مداخلات جراحی می باشد. لذا هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثر هپارین بر زمان انعقاد پذیری در افراد معتاد به اپیوم و افراد غیر معتاد قبل و حین آنژیوپلاستی عروق کرونر بود. مواد و روش کار: پژوهش حاضر مطالعه ای موردی- شاهدی است که بر روی 107 نفر از بیماران مبتلا به بیماری های ایسکمیک قلبی که نیاز مند عمل آنژیوپلاستی بودندو طی سال 1397 به بخش قلب و عروق بیمارستان شهید محمدی شهر بندرعباس مراجعه کردندانجام شد. برای محاسبه حجم نمونه ابتدا مدت زمان انعقاد دقیقه 2 در دو گروه با تعداد 20 نفر به صورت پایلوت برای یافتن Effect Size محاسبه شد و سپس بر اساس نتایج حاصله مقدار حجم نمونه مطابق فرمول مربوطه 44 نفر برآورد شدکه در عمل 50 نفر در هر گروه مورد آزمایش قرار گرفتند. بیماران آگاهانه و با رضایت بر اساس معیار های ورود و خروج وارد مطالعه شدند، ابتدا 100 واحد هپارین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در شروع آنژیوپلاستی به صورت وریدی تجویز شدو 2 دقیقه بعد از تجویز هپارین، حدودا 2 سی سی نمونه از کاتتر شریان فمورال گرفته شد و بلافاصله با استفاده از دستگاه ACT-plus پس از رساندن دمای 37 درجه، زمان تشکیل لخته به عنوان حد اولیه تعیین شد و 30 دقیقه بعد از تزریق هپارین مجددازمان تشکیل لخته اندازه گیری شد. نتایج: میانگین ACT دقیقه 2 در گروه مصرف کننده اوپیوم 33/71 ± 14/292 ثانیه و در گروه کنترل 82/150 ± 98/412 ثانیه بود(P<0/0001). میانگین ACT دقیقه 30 در گروه مصرف کننده اوپیوم 50/49 ± 80/213 ثانیه و در گروه کنترل 26/64 ± 22/255 ثانیه بود (P<0/0001) ارتباط آماری معنی داری بین نوع ماده اوپیوم با ACT 2 و 30 دقیقه بعد از دریافت هپارین و تغییرات ACT وجود نداشت (P>0/05). در مطالعه حاضر بر اساس آزمون رگرسیون خطی چند متغیره، مصرف اپیوم به عنوان متغیر اثر گذار بر زمان انعقاد دقیقه 2 و 30 در مدل باقی ماند. از طرفی متغیر دفعات مصرف اپیوم نیز به طور معناداری با مدت زمان انعقاد دقیقه 30 مرتبط بود. در مقابل مصرف سیگار و قلیان به طور مستقل بر مدت زمان انعقاد تاثیر معناداری نداشتند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد بیماران تحت آنژیوپلاستی، مصرف کننده اوپیوم زمان ACT پایین تری نسبت به افراد مشابه بدون مصرف اوپیوم دارند، لذا این فرضیه مطرح می شود که میزان دوز هپارین مورد نیاز در این گروه از نسبت به افراد کنترل بیشتر باشد. واژگان کلیدی: هپارین، زمان انعقاد پذیری، اعتیاد به اپیوم، آنژیوپلاستی عروق کرونر.

<
Item Type: Thesis (Doctoral)