Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

Thesis #6082

[error in script] (2018) بررسی اثر تزریق وریدی دیورتیک در تعیین عملکرد تفکیکی کلیه های هیدرونفروتیک یکطرفه در اسکن (99mTc-DMSA) در مراکز پزشکی شهر بندرعباس در سال ۱۳۹۷. پایان نامه مقطع Doctoral.

[img]
Preview
Image
abdollah hashemi.jpg

Download (327kB) | Preview

Abstract

برخی مطالعات نشان داده اند که برحسب میزان جذب (99mTc-DMSa) ممکن است میزان عملکد تفکیکی (Differential Renal Function، DRF) یک کلیه هیدرونفروتیک بیش از اندازه واقعی گزارش گردد. بنابراین بعضی از گایدلان استفاده از تزریق وریدی فوروزماید با گرفتن تصاویر ۲۴ ساعته را جهت رفع مشکل فوق پیشنهاد کرده اند. هدف از این مطالعه تعیین اثر دیورتیک در محاسبه DRF در اسکن mTc-DMSA 99 مباشد. روش بررسی: در این پژوهش ۲۱ بیمار (۱۷ مورد پسر و ۴ مرد دختر) که محدده سنی زیر ۳ ماه تا بالای ۱ سال داشته اند با دیلاتاسیون سیستم جمع کننده یکی از کلیه ها ( هیدرونفروز یک طرفه بر اساس سونوگرافی و دینامیک رنوگرافی) از میان بیمارانی که جهت هر دو اسکن دینامیک رنوگرافی 99mTc-DMSAارجاع داده شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. ابتدا همه بیماران تحت اسکن ۳ 99mTc-DMSA ساعت پس از ترزیق وریدی 99mTc-DMSA با دوز (َAgex۵mci) قرار گرفتند. پس از گرفتن چهار نمای استاندارد قدامی، خلفی، طرفی و مایل، دیورتیک با دوز 0/5mg/kg در کودکان زیر ۳ ماه 1mgg/kg در کودکان بالای ۳ ماه تزریق شده و ۳۰ دقیقه پس از تزریق دیورتیک دو نمای قدامی و خلفی گرفته می شد. با استفاده از روش میانگین هندسی میزان جذب نسبی هر یک از کلیه ها (DRA) قبل و بعد از تزریق دیورتیک محاسبه گردد. یافته ها: متوسط میزان DRF محاسبه شده برای کلیه های هیدرونفروتیک در کل بیماران در اسکن mTc-DMSA 99 قبل و ۳۰ دقیقه پس از تزریق دیورتیک به ترتیب ۲۵،۸۲-+۴۳،۱۴ و ۲۵،۶۷-+۴۳،۶۶ بود که تفاوت معنی داری (P=۰/۵۸) بین این دو وجود نداشت. بیماران بر اساس دینامیک رنوگرافی در دو گروه قرار گرفتند: گروه ۹:۱ نفر دارای شکل رنوگرام انسدادی بودند و گروه ۱۲:۲ نفر که دارای یک شکل رنوگرام با سیستم دیلاته اما بدون انسدادی بودند. همچنین بیماران را بر اساس درجه هیدرونفروز به سه گروه هیدرونفروز خفیف، هیدرونفروز متوسط و هیدرونفروز شدید تقسیم بندی شدند. بین متوسط میزان DRF محاسبه شده قبل و بعد از تزریق فوروزماید برای کلیه های هیدرونفروتیک در هر یک از گروهای فوق نیز تفاوت معنی داری وجود نداشت. نتیجه گیری: تزریق دیورتیک به نظر می رسد در محاسبه DRF در اسکن DMSA در کلیه های هیدرونفروتیک (با و بدون انسداد اداری) تاثیری نداشته و ضروری نمی باشد

Item Type: Thesis (Doctoral)
Thesis Type: Doctoral
Keywords: رنوگرافی DRF 99mTc-DMSA هیدرونفروز
Supervisor:
Supervisor NameEmail
امانی, نسرینUNSPECIFIED
قاسمی, کامبیزUNSPECIFIED
Subjects: WJ Urogenital System > WJ 300-378 Kidney
Divisions: Education Vice-Chancellor Department > Faculty of Medicine > Departments of Clinical Sciences > Department of Internal
Depositing User: کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/6082

Actions (login required)

View Item View Item