Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

Thesis #5999

[error in script] (2018) مقایسه اثر گرانیسترون و دگزامتازون با گرانیسترون تنها در پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی کله سیستکتومی لاپاراسکوپی در بیمارستان شهید محمدی بندرعباس در سال 1396. پایان نامه مقطع Doctoral.

[img] Image
gholipor.png

Download (152kB)

Abstract

تهوع و استفراغ بعد از عمل یک حالت آزاردهنده می‌باشد و این عارضه در برخی از اعمال جراحی شایع‌تر است که علی‌رغم پیشرفت های پزشکی، همچنان از شیوع بالایی برخوردار است. داروهای مختلفی برای پروفیلاکسی و درمان تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی استفاده شده است. در مطالعات اخیر نشان داده شده که آنتاگونیست های رسپتور سروتونین بیشترین تأثیر را نسبت به داروهای قبلی در پروفیلاکسی تهوع و استفراغ بعد از عمل دارند. این مطالعه با هدف بررسی مقایسه اثر گرانیسترون تنها و گرانیسترون با دگزامتازون در پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی کله سیستکتومی لاپاراسکوپی طراحی گردید. روش کار: این مطالعه به صورت یک کار آزمایی بالینی آینده نگر دوسوکور بر روی 90 بیمار 60-18 ساله با ASA class I و II که جهت عمل جراحی غیر اورژانسی کله سیستکتومی لاپاراسکوپی مراجعه کردند، انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شده. بیماران گروه اول داروی گرانیسترون به میزان mcg/kg 40 + ml2 نرمال سالین و بیماران گروه دوم گرانیسترون به میزان mcg/kg 40 + ml2 (mg8) دگزامتازون را دریافت کرده و عمل جراحی به روش کلاسیک توسط یک جراح انجام شد. در ریکاوری بروز تهوع و استفراغ و شدت آنها و همچنین پارامترهای همودینامیک بیماران در دو فاصله 30 دقیقه و 60 دقیقه اندازه گیری و ثبت گردید و همچنین وقوع تهوع و استفراغ در بخش به مدت 24 ساعت (هر 6 ساعت) ارزیابی و ثبت شد. اطلاعات توسط دستیار بیهوشی که از نحوه گروه بندی و مصرف داروها اطلاعی نداشت، جمع آوری گردید. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS و تست‌های آماری آنالیز و p<0.05 معنی‌دار تلقی گردید. نتایج: بیماران دو گروه از نظر توزیع جنسیتی، میانگین سن، قد، وزن، نمایه توده بدنی (BMI) و ASA class تقریباً یکسان بودند. پارامترهای همودینامیک شامل SBP، DBP، HR، MAP و SPO₂ در زمان های مختلف در دو گروه با یکدیگر مقایسه شد که اختلاف آماری معناداری وجود نداشت (0/05<p). میزان تهوع در زمان های مختلف اگرچه در گروه دوم کمتر بود اما تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد (0/05<p) اما شدت تهوع در ریکاوری در گروه اول به صورت قابل توجهی بالاتر بود (P=0/028). میزان استفراغ در زمان های مختلف بین دو گروه مورد مطالعه مقایسه شد و با وجود کمتر بودن آن در گروه دوم اختلاف آماری معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (P>0/05). همچنین شدت استفراغ در زمان های مختلف بین دو گروه اختلاف قابل توجهی نداشت (0/05<p)نتیجه‌گیری: بر اساس مطالعه حاضر هر دو گروه بیماران نسبت به نتایج مطالعات دیگر تهوع و استفراغ کمتری داشتند ضمن این که ترکیب گرانیسترون و دگزامتازون با توجه به شدت تهوع کمتر در بیماران نسبت به گرانیسترون تنها برتری محسوسی نشان داد .واژه‌هاي كليدي: گرانیسترون، دگزامتازون، تهوع و استفراغ بعد از عمل، کله سیستکتومی لاپاراسکوپی

Item Type: Thesis (Doctoral)
Thesis Type: Doctoral
Keywords: گرانیسترون : دگزامتازون : تهوع و استفراغ بعد عمل : کله سیستکتومی لاپاراسکوپی
Supervisor:
Supervisor NameEmail
اتحاد, حسینUNSPECIFIED
جری نشین, هاشمUNSPECIFIED
Subjects: WO Surgery > WO 200-460 Anesthesia
WO Surgery > WO 500-517 Operative Surgical Procedures. Techniques
Divisions: Education Vice-Chancellor Department > Faculty of Medicine > Departments of Clinical Sciences > Department of Surgery
Depositing User: کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/5999

Actions (login required)

View Item View Item