Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

Thesis #5522

[error in script] (2017) بررسی تأثیر دوشیدن بندناف برپیامدهای نوزادی در نوازدان پره ترم متولد شده در بیمارستان شریعتی بندرعباس در سال 1393. پایان نامه مقطع PhD.

[img] Image
parvaneh heydari.jpg
Restricted to Repository staff only

Download (384kB)

Abstract

آنمی ناشی از پره مچوریتی، مشکل شایعی است که در اغلب نوزادان پره ترم با سن حاملگی کمتر از 33 هفته دیده میشود که اغلب نیازبه تزریق گلبول قرمز خون دارد. جفت یک مخزن خون جنینی است که میتواند به سودمندی تزریق خون برای جنین باشد. تاخیر در بستن بند ناف (delayed cord clamping (DCC)، که در آن بند ناف با مختصری تاخیر بعد از زایمان بسته میشود، و دوشیدن بند ناف (umbilical cord milking (UCM)، که در آن خون بند ناف به سمت نوزاد دوشیده و هدایت میشود، دو روشی است که نشان داده شده که در پیشگیری از آنمی نوزادی موثر است. این روش ها موجب میشوند تا میزان حجم خون بیشتر و در واقع هموگلوبین بیشتری به نوزاد برسد و ذخایر آهن نوزاد را بهبود ببخشد. با این حال انجام دادن این روش ها از آنجایی که میتوانند باعث به تاخیر افتادن احیای نوزاد و افزایش احتمال هیپوترمی بشوند و ریسک هایپربیلی روبینمیا را در روزهای اول بعد از زایمان بالا ببرد مورد اختلاف نظر هستند. روش کار: در این مطالعه مداخله ای 80 نفر مادر باردار با سن حاملگی 34-28 هفته که جهت زایمان به صورت طبیعی یا سزارین در بیمارستان زنان و زایمان شریعتی بندرعباس بستری بوده و فاقد معیارهای خروج ازمطالعه (بندناف کوتاهتراز25سانتی متر، Vigorous یا Meconiumstain، چندقلویی، مادر ABO یا Rh منفی، آنومالی عمده مادرزادی، پرولاپس بند ناف، هیدروپس فتالیس، جفت سرراهی، دکولمان جفت، گره حقیقی بند ناف و بیماریهای مادر مانند: دیابت مادر، هایپرتاتسیون مادر و ...) بودند به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. در گروه 1 نوزاد پس از تولد به روش زایمان طبیعی در سطح رحم، و پس از تولد به روش سزارین در کنار ران قرارگرفته، بلافاصله بند ناف به فاصله 25 سانتی متر از سطح ناف قطع و زیر Warmer گذاشته شد، سپس بند ناف بالا گرفته شد و سه بار از انتهای قطع شده با سرعت 10 سانتی متر در ثانیه به سمت نوزاد دوشیده شد و در نهایت از فاصله 2 سانتی متر بالاتر از ناف کلامپ و قطع گردید. در گروه 2 نوزاد پس از تولد به روش زایمان طبیعی در سطح رحم و در زایمان سزارین در کنار ران قرار گرفته شد و بند ناف بدون دوشیده شدن، قطع گردید. سپس از نظر پیامدهای نوزادی شامل هموگلوبین و هماتوکریت بدو تولد، فشار خون نوزاد، دیسترس تنفسی، زردی نیازمند فتوتراپی، IVH، هایپرکالمی ومیزان حجم خون تزریق شده مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج: گروههای مورد مطالعه از نظر ویژگیهای دموگرافیک مشابه بودند. در پایان مطالعه میزان هموگلوبین و هماتوکریت بدو تولد، فشارخون نوزاد و پارامترهای بالینی شامل: زردی نیازمند فتوتراپی، پلی سایتمی 48 ساعت اول بعد از تولد درگروه شماره 1 بیشتر و میزان نیاز به احیاء و میزان حجم خون تزریق شده به سی سی و دیسترس تنفسی درگروه شماره 2 بیش تر بود. نتیجه گیری: دوشیدن و تأخیر در کلامپ بند ناف ر پیامدهای نوزادی، نوزادان نارس( 28تا 34 هفته) مؤثراست.

Item Type: Thesis (PhD)
Thesis Type: PhD
Keywords: دوشیدن بندناف، پیامدهای نوزادی، نوزاد نارس
Supervisor:
Supervisor NameEmail
علوی, آذینUNSPECIFIED
دیوبند, ابوالحسنUNSPECIFIED
Subjects: WS Pediatrics > WS 360-368 Pediatric Specialties
Divisions: Education Vice-Chancellor Department > Faculty of Medicine > Departments of Clinical Sciences > Department of Pediatrics
Depositing User: کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/5522

Actions (login required)

View Item View Item