Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

Thesis #4527

[error in script] (2017) مقایسه تجویز آنتی بیوتیک داخل وریدی و داخل کاتتر دردرمان عفونت کاتترهای دایمی همودیالیز ومیزان حفظ وخروج کاتتر. پایان نامه مقطع PhD.

[img] Image
darakhshandeh.jpg
Restricted to Repository staff only

Download (359kB)

Abstract

کاتتر همودیالیز دائم یا کاتتر های ورید مرکزی به عنوان راه عروقی دایمی جهت همودیالیز قرار داده میشوند. یکی از عوارض کاتتر های دایمی عفونت مجرای کاتتر میباشد که به مدت زمان تعبیه کاتتر بستگی دارد. از شایع ترین ارگانیسم های عامل عفونت استافیلوکوک اورئوس، انتروکوک وباسیل های گرم مثبت میباشند. جهت درمان قطعی ابتدا آنتی بیوتیک موثر بر ارگانیسم جدا شده ازکشت مجرا کاتتر استفاده میشود و درصورت عدم بهبودی و عدم رفع علایم بالینی بایدکاتترخارج گردد. دربیمارانی که حال عمومی مناسبی ندارند باید سریعا کاتتر خارج شود. آنتی بیوتیک سیستمیک در موارد کمی میتواند باعث عدم خروج کاتتر و بهبود علایم بالینی بیمار شود. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آنتی بیوتیک سیستمیک از طریق داخل کاتتر و یا داخل ورید برای کاهش عفونت میباشد.مواد و روش ها: در یک کارآزمایی بالینی دو سو کور آینده نگر، تعداد 40 بیمار ESRD با تشخیص عفونت کاتتر دائمی دیالیز وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. بیماران در هر دو گروه تحت درمان با وانکومایسین 500 میلیگرم هر 48 ساعت بعدازهر بار همودیالیز وجنتامایسین با دوز 1.5میلیگرم به ازای هرکیلوگرم وزن بعدازهربارهمودیالیزقرار گرفتند. گروه اول آنتی بیوتیکها را به صورت وریدی و گروه دوم آنتی بیوتیکهارا به صورت داخل کاتتردریافت کردند. تمامی آنتی بیوتیک ها از طریق لاین وریدی مرکزی تزریق شد و همه بیماران هپارین دریافت کردند. همچنین بیماران جهت رد علائم اندوکاردیت بررسی شدند و در صورت وقوع از مطالعه خارج شدند. بیماران از نظر ماندگاری کوتاه مدت و بلند مدت کاتتر نیز تحت بررسی قرار گرفتند. اطلاعات را با استفاده از نرم افزارهای آماری spss و آزمون مجذور k2 و t-test تجزیه و تحلیل نموده و p<0.05 را معنی دار تلقی نمودیم. یافته ها: در گروه A 23 بیمار و در گروه B تعداد 17 بیمار قرار گرفت، تعداد بیماران دارای فشار خون و دیابت در گروه A بیشتر از گروه B بود ( p value=0.262 و p value=0.466)، در کشت قبل از درمان استاف اورئوس و کوآگلاز منفی در گروه A بیشتر بود در حالی که انتروکوکوس در گروه B بیشتر یافت شد ( p value=0.247). تعداد بیماران با سابقه عفونت قبلی کاتتر در گروه اول همچنین بیشتر بود ( p value=0.607). ماندگاری کوتاه مدت و بلند مدت کاتتر نیز در گروه اول بیشتر بود. و پس از درمان نیز کشت در بیماران گروه اول به مقدار بیشتری مثبت بود نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه، تجویز آنتی بیوتیک در گروه داخل کاتتر باعث ماندگاری کاتتر کوتاه مدت در 7 بیمار از مجموع 17 بیمار و در گروه داخل ورید 9 بیمار از مجموع 23 بیمار شد. ماندگاری کاتتر بلند مدت در آنتی بیوتیک وریدی نسبت به کاتتر کمتر بود. و تجویز آنتی بیوتیک به طور کل با تغییر ناچیزی باعث کاهش کشت مثبت بدست آمده از آزمایشات پس از درمان شد و درگروه درمان داخل کاتترنتایج کشت منفی بیشتری داشتیم

Item Type: Thesis (PhD)
Thesis Type: PhD
Keywords: کاتتر دیالیز دائم، کاتتر، همودیالیز، اندوکاردیت
Supervisor:
Supervisor NameEmail
رحیمی, عباسUNSPECIFIED
سامی مقام, حمید رضاUNSPECIFIED
Subjects: WO Surgery > WO 700-820 Traumatic Injuries
Divisions: Education Vice-Chancellor Department > Faculty of Medicine > Departments of Clinical Sciences > Department of Internal
Depositing User: کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/4527

Actions (login required)

View Item View Item