Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

Thesis #3976

[error in script] (2017) مقایسه بقا و میزان خونریزی مجدد کوتاه مدت و درازمدت در بیماران با خونریزی غیر واریسی دستگاه گوارش تحت درمان با مهارکننده های پمپ پروتون (PPI) وریدی و خوراکی در بیمارستان شهید محمدی در سال 1393. پایان نامه مقطع PhD.

[img] Image
malek sabet.jpg
Restricted to Repository staff only

Download (333kB)

Abstract

خون ریزی دستگاه گوارش فوقانی یکی از علل مهم مرگ میر و افزایش هزینه های اقتصادی در پزشکی محسوب می شود و زخم پپتیک شایع ترین دلیل آن می باشد. مطالعات و متا آنالیزهای متعددی در مورد اثر مهار کننده های پمپ پروتون در کاهش بروز خونریزی مجدد در بیماران مبتلا به خونریزی گوارشی انجام شده است اما همچنان به درستی تاثیر گذاری مهار کننده های پمپ پروتون به دو روش خوارکی و تزریقی به خوبی شناخته نشده است.روش کار: این مطالعه که از نوع کارآزمایی بالینی بود که بر روی بیماران با خونریزی غیر واریسی دستگاه گوارش تحت درمان با مهارکننده های پمپ پروتون (PPI) وریدی و خوراکی انجام شد. بیمارانی که در روز زوج هر ماه بستری گشتند داروی پنتوپرازول (امپرازول) 40 میلی گرم دو بار در روز به صورت خوراکی دریافت کردند، بیمارانی که در روز فرد هر ماه بستری شدند داروی پنتوپرازول (امپرازول) وریدی 80 میلی گرم بولوس و سپس 8 میلی گرم در هر ساعت دریافت کردند و پس از آن تمام بیماران به مدت 2 هفته روزانه 20 میلیگرم پنتوپرازول (امپرازول) خوراکی دریافت کردند. بیماران در طول بستری از لحاظ خونریزی مجدد، نیاز به جراحی برای کنترل خونریزی و مرگ و میر تحت پیگیری بودند. اطلاعات بیماران در فرمی ثبت شد و سپس توسط نرم افزار SPSS 21 مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.نتایج: در مجموع 178 بیمار در این مطالعه وارد شدند که از این بین 79 بیمار PPI خوراکی و 78 نفر نیز ppI وریدی دریافت نمودند.از این بین 120 بیمار مرد و 58 بیمار زن هستند میانگین سنی بیماران 19/9± 47/1 بوده است ماکزیزمم سن بیماران 102 و کمترین نیز 18 بوده است. بین هموگلوبین اولیه بیماران در بدو پذیرش و میزان بقا و خونریزی در کوتاه مدت در گروه دریافت کننده PPI خوارکی تفاوت معناداری مشاهده شد به گونه ای که با کاهش هموگلوبیم میزان خونریزی نیز افزایش می یابد (p value<0/05) اما در گروه دریافت کننده PPI تزریقی این رابطه وجود نداشت ( p value>0/05).سایر متغیر های مورد بررسی رابطه معناداری را نشان ندادند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که PPI خوراکی و وریدی تفاوتی از نظر میزان عود خونریزی و همچنین میزان بقا در کوتاه مدت و بلند مدت ندارند. به هرحال در این باره هنوز اطلاعات جامع و کاملی در دسترس نیست و نیاز به انجام مطالعات بیشتر با جوامع آماری بزرگتر وجود دارد.

Item Type: Thesis (PhD)
Thesis Type: PhD
Keywords: خونریزی گوارشی، ppi خوراکی، ppI تزریقی
Supervisor:
Supervisor NameEmail
جعفر مشفع, محمدUNSPECIFIED
Subjects: WI Digestive System > WI 190-260 Gastrointestinal Tract
Divisions: Education Vice-Chancellor Department > Faculty of Medicine > Departments of Clinical Sciences > Department of Internal
Depositing User: کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/3976

Actions (login required)

View Item View Item