Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

مقایسه تغییرات همودینامیک ناشی از پروپوفول و تیوپنتال حین القای بیهوشی و لوله گذاری نای

(2006) مقایسه تغییرات همودینامیک ناشی از پروپوفول و تیوپنتال حین القای بیهوشی و لوله گذاری نای. Hormozgan Medical Journal.

[img]
Preview
Text
hmj-v10n3p215-en.pdf

Download (204kB) | Preview

Persian Abstract

مقدمه: یکی از روشهای معمول بیهوشی جهت انجام اعمال جراحی مختلف، بیهوشی عمومی می باشد. تیوپنتال رایج ترین داروی بکار برده شده جهت القای بیهوشی داخل وریدی می باشد. استفاده از پروپوفول از زمان معرفی به عنوان یکی داروی بیهوشی، با روند رو به رشد فزاینده ای همراه بوده به طوری که در خیلی از موارد، داروی بیهوشی انتخابی شناخته شده است. هدف از این مطالعه مقایسه تغییرات فشارخون و تعداد ضربان قلب ناشی از پروپوفول و تیوپنتال حین القای بیهوشی و لوله گذاری نای و استفاده پروپوفول به جای تیوپنتال جهت القای بیهوشی می باشد. روش کار: این تحقیق یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور بوده که بر روی 60 بیمار بزرگسال با کلاس بیهوشی یک و دو که جهت اعمال جراحی الکتیو تحت بیهوشی عمومی به اتاق عمل مراجعه کرده بودند، انجام گردید. بیماران به نسبت مساوی و به صورت تصادفی به دو گروه 1 (پروپوفول) و 2 (تیوپنتال) تقسیم شدند. بعد از اندازه گیری فشارخون سیستولیک و دیاستولیک و تعداد ضربان قلب اولیه (پایه) و تجویز پیش داروی مشابه شامل مورفین و میدازولام، بیماران گروه 1 داروی پروپوفل (2mg/kg) و بیماران گروه 2 داروی تیوپنتال سدیم (5mg/kg) را جهت القای بیهوشی عمومی دریافت کردند. سپس فشارخون سیستولیک و دیاستولیک و تعداد ضربان قلب در چهار زمان متفاوت اندازه گیری شد. بعد از القای بیهوشی و قبل از لارینگوسکوپی و لوله گذاری نای، بلافاصله پس از لوله گذاری نای، 3 و 5 دقیقه پس از لوله گذاری نای، طول مدت لارینگوسکوپی و لوله گذاری نای نیز در همه بیماران اندازه گیری و ثبت شد. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از آزمون t تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: میانگین سنی، جنسی و طول مدت لارینگوسکوپی در دو گروه یکسان بود. میانگین فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و تعداد ضربان قلب اولیه نیز در دو گروه یکسان بود اما میانگین فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و تعداد ضربان قلب در زمانهای پس از تزریق دارو و قبل از لوله گذاری نای، بلافاصله پس از لوله گذاری نای و همچنین 3 دقیقه پس از لوله گذاری نای در گروه 1 بطور قابل ملاحظه ای کمتر از گروه 2 بود (P<0.05) اما در زمان 5 دقیقه پس از لوله گذاری نای، اختلاف آماری معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد. نتیجه گیری: باتوجه به نتایج فوق،‌ می توان گفت که پروپوفول به دلیل مهار قوی تر پاسخهای قلبی عروقی به لارینگوسکوپی و لوله گذاری نای می تواند جایگزین بسیار مناسبی برای تیوپنتال سدیم جهت القای بیهوشی عمومی باشد.

Title

Comparison of hemodynamic changes of Propofol and Thiopental during

Abstract

Introduction: General anesthesia is the most common technique for performance of various surgical procedures. Thiopental is the most common anesthetic agent for intravenous induction. Since the introduction of propofol as an anesthetic agent, its use has increased progressively and has become the drug of choice for induction of anesthesia in several conditions. The aims of this study were comparison of hemodynamic changes of propofol and thiopental during induction of anesthesia and tracheal intubation and using propofol instead of thiopental for induction of anesthesia. Methods: In this double-blinded, randomized clinical trial study, 60 adult patients in ASA class I and II (candidates for elective operation under general anesthesia) were randomly divided in two equal groups (1. propofol, 2. thiopental). After baseline measurment of systolic and diastolic blood pressures and heart rate and giving similar premedication with morphine and midazolam, 1st group received propofol (2mg/kg) and 2nd group received thiopental (5mg/kg) for induction of anesthesia. Then systolic and diastolic blood pressures and heart rate of patients were measured in 4 different periods: after induction of anesthesia and before laryngoscopy and tracheal intubation, immediately after tracheal intubation, 3 and 5 minutes after tracheal intubation. Duration of laryngoscopy and tracheal intubation were also recorded in all patients. Data were collected and t-test statistical analysis was done. Results: The two groups were similar regarding age, sex, duration of laryngoscopy and baseline hemodynamic parameters. Baseline mean systolic and diastolic blood pressures and heart rate were also similar in both groups, but systolic and diastolic blood pressures and heart rate measured at times after induction of anesthesia and before laryngoscopy, immediately and 3 minutes after tracheal intubation were significantly lower in propofol than thiopental group (P<0.05). There were no significant differences between 2 groups at time 5 minutes after tracheal intubation. Conclusion: According to these findings, propofol can be an ideal substitution for thiopental as an induction agent due to stronger suppression of hemodynamic responses to larynfoscopy and intubation.

Item Type: Article
Keywords: Propofol ، Thiopental ،Anesthesia, General ، Intubation, Intratracheal
Persian Keywords: پروپوفول ، تیوپنتال ، بیهوشی عمومی ، لول هگذاری نای
Subjects: anesthesiology
Divisions: Research Vice-Chancellor Department > Hormozgan Medical Journal
Depositing User: هدی فهیم پور
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/294

Actions (login required)

View Item View Item