Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

Thesis #2925

[error in script] (2007) بررسی مقایسه نیکاردیپین و املودیپین خوراکی برای منترل پاسخهای قلبی و عروقی لوله گذاری نای. پایان نامه مقطع Doctoral.

[img]
Preview
Image
893.jpg

Download (252kB) | Preview

Abstract

زمینه: حفظ راه هوایی حین بیهوشی عمومی اهمیت بالایی داشته و از مهم‌ترین مسئولیت‌های متخصصین بیهوشی فراهم نمودن یک تهویه کافی برای بیمار می باشد لارنگوسکوپی و لوله گذاری نای یک اقدام شایع برای حفظ راه هوایی در بیماران حین بیهوشی عمومی است یکی از تغییراتی که متعاقب لوله‌گذاری نای رخ می دهد پاسخهای قلبی - عروقی بوده که غالبا به صورت افزایش فشارخون و تاکیکاردی و گاهی آریتمی تظاهر می کند. این اقدامات در بیماران جوان و بدون بیماری زمینه‌ای ممکن است قابل تحمل باشد اما در بیماران مسن و یا با سابقه‌ای بیماری زمینه‌ای مانند فشارخون بالا، بیماری ایسکمی قلبی بیماری عروقی مغزی بسیار خطناک بوده و بایستی اقداماتی در جهت یا تخفیف این پاسخها انجام داد. از داروهای مختلفی جهت کنترل این تغییرات استفاده شده است. شامل : لیدوکائین، مخدرهای کوتاه اثر، سولفات منیزیم و داروهای ضد فشار خون مانند بتابلوکرها، نیتروپروساید، نیتروگلیسیرین و بلوک کننده های کانال کلسیم، اما هنوز داروهای ایده آل شناخته نشه است. هدف: مقایسه اثرات دو داروی جدید از دسته بلوک کننده‌های کانال کلسیم (نیکاردیپین و آملودیپین) برای کنترل پاسخهای قلبی - عروقی لوله‌گذاری نای می باشد. روش کار: در این کار آزمایی بالینی ‮‭۹۰‬ بیمار در کلاس بیهوشی ‮‭۲‬ و ‮‭۱‬ که جهت عمل جراحی بیهوشی عمومی دریافت داشته و جهت آنها لوله‌گذاری داخل نای انجام شده است تحت بررسی قرار گرفته‌اند. بیماران به صورت کاملا تصادفی بدون در نظر گرفتن جنس و نوع عمل جراحی به سه گروه ‮‭۳۰‬ تقسیم شده‌اند. گروه اول کنترل، گروه دوم آملودیپین، گروه سوم نیکاردیپین به صورت خوراکی دریافت نموده‌اند. سرعت ضربان قلب و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و وقوع آریتمی در ‮‭۵‬ زمان مختلف اندازه‌گیری شدند. سپس اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون ‮‭t‬ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین فشار خون سیستولی پس از القای بیهوشی و قبل از اقدام به لارنگوسکوپی در گروه اول و دوم و سوم به ترتیب ‮‭۱۰/۵۳‬-+‮‭۱۰۸/۳۳‬، ‮‭۶/۹۱‬-+‮‭۱۱۰/۶۷‬، ‮‭۲۵/۸۳‬-+‮‭۱۰۴/۰۷‬ بوده است. میانگین فشارخون دیاستولی پس از القای بیهوشی و قبل از لارنگوسکوپی در سه گروه به ترتیب‮‭۱۱/۰۱‬-+ ‮‭۶۹‬، ‮‭۷/۳۹‬-+ ‮‭۷۰/۶۷‬، ‮‭۶/۹۱‬-+‮‭۷۰/۶۷‬ بوده است و میانگین فشار خون سیستولی بلافاصله بعد از لوله‌گذاری نای به ترتیب ‮‭۳۱/۲۷‬-+‮‭۱۴۰/۵۳‬، ‮‭۱۲/۷‬-+‮‭۱۳۲‬، ‮‭۱۰/۶۱‬-+‮‭۱۳۱‬ بود و میانگین فشارخون دیاستولی در سه گروه به ترتیب : ‮‭۱۲/۷۹‬-+‮‭۹۴/۶۷‬، ‮‭۸/۸۶‬-+‮‭۸۲/۶۷‬، ‮‭۶/۹۸‬-+‮‭۸۱/۶۷‬ بود. میانگین ضربان قلب پس از القای بیهوشی و قبل از لارنگوسکوپی در سه گروه به ترتیب ‮‭۱۱۸۵‬-+‮‭۹۴/۸۷‬، ‮‭۱۱/۱۲‬-+‮‭۹۲/۶‬، ‮‭۹/۶۲‬-+‮‭۸۸/۲۷‬ بود و میانگین ضربان قلب بلافاصله بعد از لوله‌گذاری در سه گروه به ترتیب بود. لازم به ذکر است که در سه گروه مورد مطالعه آریتمی مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: در نهایت با بررسی همه مراحل و نتایج کلی می‌توان به این نتیجه رسید که دو داروی، آملودیپین و نیکاردیپین هر دو به نحو موثر و تقریبا مشابهی فشارخون سیستولی و دیاستولی ناشی از القای بیهوشی و لوله گذاری نای را مهار کرده به طوری که این تغییرات پس از لوله‌گذاری بین دو گروه تقریبا یکسان بوده و اختلاف آماری معنی‌داری را نشان نداده است. افزایش ضربان قلب در گروه آملودیپین بیشتر بود که این می‌تواند بیانگر شروع اثر تاخیری آملودیپین نسبت به نیکاردیپین باشد. کلمات کلیدی:زمینه: حفظ راه هوایی حین بیهوشی عمومی اهمیت بالایی داشته و از مهم‌ترین مسئولیت‌های متخصصین بیهوشی فراهم نمودن یک تهویه کافی برای بیمار می باشد لارنگوسکوپی و لوله گذاری نای یک اقدام شایع برای حفظ راه هوایی در بیماران حین بیهوشی عمومی است یکی از تغییراتی که متعاقب لوله‌گذاری نای رخ می دهد پاسخهای قلبی - عروقی بوده که غالبا به صورت افزایش فشارخون و تاکیکاردی و گاهی آریتمی تظاهر می کند. این اقدامات در بیماران جوان و بدون بیماری زمینه‌ای ممکن است قابل تحمل باشد اما در بیماران مسن و یا با سابقه‌ای بیماری زمینه‌ای مانند فشارخون بالا، بیماری ایسکمی قلبی بیماری عروقی مغزی بسیار خطناک بوده و بایستی اقداماتی در جهت یا تخفیف این پاسخها انجام داد. از داروهای مختلفی جهت کنترل این تغییرات استفاده شده است. شامل : لیدوکائین، مخدرهای کوتاه اثر، سولفات منیزیم و داروهای ضد فشار خون مانند بتابلوکرها، نیتروپروساید، نیتروگلیسیرین و بلوک کننده های کانال کلسیم، اما هنوز داروهای ایده آل شناخته نشه است. هدف: مقایسه اثرات دو داروی جدید از دسته بلوک کننده‌های کانال کلسیم (نیکاردیپین و آملودیپین) برای کنترل پاسخهای قلبی - عروقی لوله‌گذاری نای می باشد. روش کار: در این کار آزمایی بالینی ‮‭۹۰‬ بیمار در کلاس بیهوشی ‮‭۲‬ و ‮‭۱‬ که جهت عمل جراحی بیهوشی عمومی دریافت داشته و جهت آنها لوله‌گذاری داخل نای انجام شده است تحت بررسی قرار گرفته‌اند. بیماران به صورت کاملا تصادفی بدون در نظر گرفتن جنس و نوع عمل جراحی به سه گروه ‮‭۳۰‬ تقسیم شده‌اند. گروه اول کنترل، گروه دوم آملودیپین، گروه سوم نیکاردیپین به صورت خوراکی دریافت نموده‌اند. سرعت ضربان قلب و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و وقوع آریتمی در ‮‭۵‬ زمان مختلف اندازه‌گیری شدند. سپس اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون ‮‭t‬ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین فشار خون سیستولی پس از القای بیهوشی و قبل از اقدام به لارنگوسکوپی در گروه اول و دوم و سوم به ترتیب ‮‭۱۰/۵۳‬-+‮‭۱۰۸/۳۳‬، ‮‭۶/۹۱‬-+‮‭۱۱۰/۶۷‬، ‮‭۲۵/۸۳‬-+‮‭۱۰۴/۰۷‬ بوده است. میانگین فشارخون دیاستولی پس از القای بیهوشی و قبل از لارنگوسکوپی در سه گروه به ترتیب‮‭۱۱/۰۱‬-+ ‮‭۶۹‬، ‮‭۷/۳۹‬-+ ‮‭۷۰/۶۷‬، ‮‭۶/۹۱‬-+‮‭۷۰/۶۷‬ بوده است و میانگین فشار خون سیستولی بلافاصله بعد از لوله‌گذاری نای به ترتیب ‮‭۳۱/۲۷‬-+‮‭۱۴۰/۵۳‬، ‮‭۱۲/۷‬-+‮‭۱۳۲‬، ‮‭۱۰/۶۱‬-+‮‭۱۳۱‬ بود و میانگین فشارخون دیاستولی در سه گروه به ترتیب : ‮‭۱۲/۷۹‬-+‮‭۹۴/۶۷‬، ‮‭۸/۸۶‬-+‮‭۸۲/۶۷‬، ‮‭۶/۹۸‬-+‮‭۸۱/۶۷‬ بود. میانگین ضربان قلب پس از القای بیهوشی و قبل از لارنگوسکوپی در سه گروه به ترتیب ‮‭۱۱۸۵‬-+‮‭۹۴/۸۷‬، ‮‭۱۱/۱۲‬-+‮‭۹۲/۶‬، ‮‭۹/۶۲‬-+‮‭۸۸/۲۷‬ بود و میانگین ضربان قلب بلافاصله بعد از لوله‌گذاری در سه گروه به ترتیب بود. لازم به ذکر است که در سه گروه مورد مطالعه آریتمی مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: در نهایت با بررسی همه مراحل و نتایج کلی می‌توان به این نتیجه رسید که دو داروی، آملودیپین و نیکاردیپین هر دو به نحو موثر و تقریبا مشابهی فشارخون سیستولی و دیاستولی ناشی از القای بیهوشی و لوله گذاری نای را مهار کرده به طوری که این تغییرات پس از لوله‌گذاری بین دو گروه تقریبا یکسان بوده و اختلاف آماری معنی‌داری را نشان نداده است. افزایش ضربان قلب در گروه آملودیپین بیشتر بود که این می‌تواند بیانگر شروع اثر تاخیری آملودیپین نسبت به نیکاردیپین باشد. کلمات کلیدی: نیکاردیپین، لوله‌گذاری نای، پاسخ های قلبی عروقی

Item Type: Thesis (Doctoral)
Thesis Type: Doctoral
Keywords: زمینه: حفظ راه هوایی حین بیهوشی عمومی اهمیت بالایی داشته و از مهم‌ترین مسئولیت‌های متخصصین بیهوشی فراهم نمودن یک تهویه کافی برای بیمار می باشد لارنگوسکوپی و لوله گذاری نای یک اقدام شایع برای حفظ راه هوایی در بیماران حین بیهوشی عمومی است یکی از تغییراتی که متعاقب لوله‌گذاری نای رخ می دهد پاسخهای قلبی - عروقی بوده که غالبا به صورت افزایش فشارخون و تاکیکاردی و گاهی آریتمی تظاهر می کند. این اقدامات در بیماران جوان و بدون بیماری زمینه‌ای ممکن است قابل تحمل باشد اما در بیماران مسن و یا با سابقه‌ای بیماری زمینه‌ای مانند فشارخون بالا، بیماری ایسکمی قلبی بیماری عروقی مغزی بسیار خطناک بوده و بایستی اقداماتی در جهت یا تخفیف این پاسخها انجام داد. از داروهای مختلفی جهت کنترل این تغییرات استفاده شده است. شامل : لیدوکائین، مخدرهای کوتاه اثر، سولفات منیزیم و داروهای ضد فشار خون مانند بتابلوکرها، نیتروپروساید، نیتروگلیسیرین و بلوک کننده های کانال کلسیم، اما هنوز داروهای ایده آل شناخته نشه است. هدف: مقایسه اثرات دو داروی جدید از دسته بلوک کننده‌های کانال کلسیم (نیکاردیپین و آملودیپین) برای کنترل پاسخهای قلبی - عروقی لوله‌گذاری نای می باشد. روش کار: در این کار آزمایی بالینی ‮‭۹۰‬ بیمار در کلاس بیهوشی ‮‭۲‬ و ‮‭۱‬ که جهت عمل جراحی بیهوشی عمومی دریافت داشته و جهت آنها لوله‌گذاری داخل نای انجام شده است تحت بررسی قرار گرفته‌اند. بیماران به صورت کاملا تصادفی بدون در نظر گرفتن جنس و نوع عمل جراحی به سه گروه ‮‭۳۰‬ تقسیم شده‌اند. گروه اول کنترل، گروه دوم آملودیپین، گروه سوم نیکاردیپین به صورت خوراکی دریافت نموده‌اند. سرعت ضربان قلب و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و وقوع آریتمی در ‮‭۵‬ زمان مختلف اندازه‌گیری شدند. سپس اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون ‮‭t‬ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین فشار خون سیستولی پس از القای بیهوشی و قبل از اقدام به لارنگوسکوپی در گروه اول و دوم و سوم به ترتیب ‮‭۱۰/۵۳‬-+‮‭۱۰۸/۳۳‬، ‮‭۶/۹۱‬-+‮‭۱۱۰/۶۷‬، ‮‭۲۵/۸۳‬-+‮‭۱۰۴/۰۷‬ بوده است. میانگین فشارخون دیاستولی پس از القای بیهوشی و قبل از لارنگوسکوپی در سه گروه به ترتیب‮‭۱۱/۰۱‬-+ ‮‭۶۹‬، ‮‭۷/۳۹‬-+ ‮‭۷۰/۶۷‬، ‮‭۶/۹۱‬-+‮‭۷۰/۶۷‬ بوده است و میانگین فشار خون سیستولی بلافاصله بعد از لوله‌گذاری نای به ترتیب ‮‭۳۱/۲۷‬-+‮‭۱۴۰/۵۳‬، ‮‭۱۲/۷‬-+‮‭۱۳۲‬، ‮‭۱۰/۶۱‬-+‮‭۱۳۱‬ بود و میانگین فشارخون دیاستولی در سه گروه به ترتیب : ‮‭۱۲/۷۹‬-+‮‭۹۴/۶۷‬، ‮‭۸/۸۶‬-+‮‭۸۲/۶۷‬، ‮‭۶/۹۸‬-+‮‭۸۱/۶۷‬ بود. میانگین ضربان قلب پس از القای بیهوشی و قبل از لارنگوسکوپی در سه گروه به ترتیب ‮‭۱۱۸۵‬-+‮‭۹۴/۸۷‬، ‮‭۱۱/۱۲‬-+‮‭۹۲/۶‬، ‮‭۹/۶۲‬-+‮‭۸۸/۲۷‬ بود و میانگین ضربان قلب بلافاصله بعد از لوله‌گذاری در سه گروه به ترتیب بود. لازم به ذکر است که در سه گروه مورد مطالعه آریتمی مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: در نهایت با بررسی همه مراحل و نتایج کلی می‌توان به این نتیجه رسید که دو داروی، آملودیپین و نیکاردیپین هر دو به نحو موثر و تقریبا مشابهی فشارخون سیستولی و دیاستولی ناشی از القای بیهوشی و لوله گذاری نای را مهار کرده به طوری که این تغییرات پس از لوله‌گذاری بین دو گروه تقریبا یکسان بوده و اختلاف آماری معنی‌داری را نشان نداده است. افزایش ضربان قلب در گروه آملودیپین بیشتر بود که این می‌تواند بیانگر شروع اثر تاخیری آملودیپین نسبت به نیکاردیپین باشد. کلمات کلیدی: نیکاردیپین، لوله‌گذاری نای، پاسخ های قلبی عروقی
Supervisor:
Supervisor NameEmail
جری‌نشین, هاشمUNSPECIFIED
Advisor:
Advisor NameEmail
زارع, شهرامUNSPECIFIED
Subjects: anesthesia
Divisions: Education Vice-Chancellor Department > Faculty of Medicine > Departments of Clinical Sciences > Department of Heart
Education Vice-Chancellor Department > Faculty of Medicine > Departments of Clinical Sciences > Department of Anesthesiology
Depositing User: کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/2925

Actions (login required)

View Item View Item