Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

مقاومت دارویی مالاریا در ایران

(2006) مقاومت دارویی مالاریا در ایران. Hormozgan Medical Journal.

[img]
Preview
Text
hmj-v10n2p93-en.pdf

Download (185kB) | Preview

Official URL: http://hmj.hums.ac.ir/article-1-255-en.html

Persian Abstract

مقدمه: مالاریا مشکل بهداشتی 40 جمعیت جهان،‌ حدود 2.4 میلیارد نفر محسوب می شود. این بیماری در کشورهای گرمسیری و نیمه گرمسیری واقع در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و جزایری در جنوب و غرب اقیانوس آرام انتشار دارد. مقاومت دارویی بزرگترین چالش در مبارزه علیه مالاریا است. مقاومت دارویی مالاریا در بسیاری از نقاط جهان گسترش یافته و درمان آنرا بطور فزاینده ای مشکل کرده است. هدف این مطالعه مروری، تبیین موقعیت کنونی مقاومت دارویی مالاریا می باشد. کلروکین، با ارزش ترین آنتی مالاریا در طول نیم قرن گذشته همواره داروی انتخابی مالاریا در کشور بوده است. چرا که بخوبی جذب و تحمل می شود و قیمت آن نیز ارزان است. اما حدود 20 سال قبل اولین گزارش مقاومت دارویی پلاسمودیوم فالسیپاروم نسبت به کلروکین توسط ادریسیان منتشر گردید. متعاقبا پشه های آنوفل،‌ انگل های مقاوم به دارو را در سراسر مناطق مالاریاخیز منتقل کردند. در نتیجه شدت و شیوع مقاومت به تدریج شروع به افزایش یافت. مطالعه اخیر نشان داده است که حساسیت پلاسمودیوم ویواکس به کلروکین نیز در حال کاهش است. بررسی های علمی وجود چندین ژن جهش یافته که مسوول ایجاد مقاومت انگل پلاسمودیوم فالسیپاریوم نسبت به کلروکین وترکیب سولفادوکسین- پریمتامین می باشد،‌ را نشان داده است. بکارگیری اطلاعات ژنتیکی در مقایسه با روش های سنتی تشخیص مقاومت، برای تشخیص سریع کانون های مقاومت و پایش های بعدی مقاومت دارویی به عنوان یک ابزار مهم اپیدمیولوژیک محسوب می شود. بحث و نتیجه گیری: آموزش برای پیشگیری از مالاریا شدیدا ضروری است. مناسب است تحقیقات کافی در مالاریا و درمان آن انجام گیرد. ضروری است مونوتراپی مالاریا غیراخلاقی تلقی شود و ترکیبی از دو دارو با اثرات دارویی مستقل از هم، جایگزین درمان رایج گردد. گرچه اخیرا ترکیب دارویی کلروکین و فنسیدار به عنوان خط اول درمان مالاریای فالسیپاروم معرفی شده است، لکن تجربه سایر کشورها نشان داده که این ترکیب مناسبی نیست. پیشنهاد می شود داروی خط اول کنونی به آنتی مالاریای جدید،‌ یعنی آرتسونات تغییر یابد. این دارو نه تنها به دلیل اثرات درمانی خوب به سرعت علایم بالینی را برطرف می کند، بلکه مانع شکست های درمانی نیز می گردد. علاوه بر این میزان حاملین گامتوسیت نیز کاهش می یابد.

Title

Malaria drug - resistance in Iran

Abstract

Introduction: Malaria is a public health problem for approximately 2.4 billion people, 40 of the world’s population, particularly in the tropical and subtropical countries. Countries in Asia, and Latin America, the islands of the South, West, and central pacific ocean are all affected. Drug resistance is the greatest challenge in combating against malaria. Drug resistance in malaria is now widespread and increasingly has sophisticated the treatment in many parts of the world. This review study was conducted to determine the present situation of malaria drug resistance. Chloriquine, the most valuable antimalaria, has been the drug of choice for treatment of malaria all over the country almost for half a century. It is well absorbed, well tolerated, and inexpensive. However, the first report of chloroquine-resistant flaciparum malaria was published by Edrissian two decades ago. Consequently, mosquitoes of the Anopheles species spread the drug resistant parasite strians throughout the malarious areas of Iran. As a result, both prevalence and intensification of resistance has increased. Recent study has located several mutated genes responsible for plasmodium falciparum resistance to chloroquine and sulfadoxine/pyrimethamine combination. Application of genetic information for early detection of resistance foci and further monitoring of drug resistant malaria is a useful epidemiological tool in comparison with traditional methods. There is much to be done in the research of malaria and its treatment. Conclusion: Education on the prevention of malaria is greatly needed. Treatment of malaria with a single drug should no longer be regarded as ethical. Combination of two antimalarial with independednt mode of action should replace the conventional treatment. Although, recently combination of chloroquine and fansidar has been introduced as the first line treatment in falciparum malaria, nevertheless experiences in other countries reveal that such a combination is not suitable. It is highly suggested that the present first line drug should switch to the newly formulated antimalarials, i.e. artesunate, a derivative of artemisinine, not only is able to diminish the problem, but also due to its brilliant therapeutic efficacy, resolves the patient’s symptoms rapidly and prevents treatment failures as well. Furthermore, gametocyte rate will decrease too.

Item Type: Article
Keywords: Malaria، Drug Resistance، Iran
Persian Keywords: مالاریا ، مقاومت دارویی ، ایران
Subjects: infectious diseases
Divisions: Research Vice-Chancellor Department > Hormozgan Medical Journal
Depositing User: مهندس هدی فهیم پور
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/282

Actions (login required)

View Item View Item