Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Hormozgan University of Medical Sciences

Thesis #1872

[error in script] (1390) مقایسه درمان ترکیبی دسفرال - دفرپیرون و دسفرال به تنهایی در پائین آوردن آهن بدن در بیماران تالاسمی در عرض یکسال. پایان نامه مقطع Doctoral.

[img] Image
904.JPG
Restricted to Repository staff only

Download (171kB)

Abstract

افزایش آهن بدن، یکی از علل مرگ و میر و ‮‭morbidity‬ در بیماران بتاتالاسمی ماژور می باشد. یکی از داروهای در دسترس دفع کننده آهن، ‮‭DFX(desferrioxamine‬) می باشد. هنگامی که بطور مرتب استفاده شود، در جلوگیری از آسیب ارگان‌ها در اثر رسوب آهن موثر می باشد. این دارو به صورت تزریقی تجویز می شود و معمولا درطی ‮‭۸-۱۲‬ ساعت و حداقل ‮‭۵‬ روز در هفته داده می شود. این رژیم سخت، منجر به کاهش تحمل بیماران به خصوص در ‮‭teenager‬ ها می گردد. ‮‭Deferiprone )L1(‬ یک داروی دفع کننده آهن خوراکی می باشد که در حال حاضر در بسیاری از کشورها در دسترس است. این دارو هنگامی که به تنهایی مصرف شود، اثر ضعیفی در مقایسه با ‮‭DFX‬ دارد. بنابراین ما اثر ‮‭DFX‬ به تنهایی را در یک مطالعه گذشته‌نگر، با اثر درمان ترکیبی ‮‭DFX‬ و ‮‭L1‬ در یک مطالعه آینده‌نگر، در بیماران تالاسمی با آهن بالا، در طی یک سال مقایسه کردیم. ما ‮‭۱۰۰‬ بیمار تالاسمی ماژور یا اینترمدیا را که دارای سنین بین ‮‭۶-۲۸‬ سال، (به طور متوسط ‮‭۱۷‬ سال) داشتند و به مرکز تالاسمی بندرعباس مراجعه می کردند، به صورت راندوم انتخاب کردیم. این بیماران به طور متوسط هر ‮‭۳-۴‬ هفته تزریق خون داشتند. ‮‭۶۰‬ نفر از این بیماران به صورت گذشته‌نگر انتخاب شدند که تنها ‮‭DFX‬ مصرف می کردند. ‮‭۴۰‬ نفر دیگر به صورت آینده‌نگر انتخاب شدند که‮‭DFX‬ و ‮‭L1‬ مصرف می کردند. این ‮‭۴۰‬ نفر خود شامل دو گروه بودند که یک گروه یکبار در هفته و گروه دوم دوبار در هفته ‮‭DFX‬ می گرفتند. از این ‮‭۴۰‬ بیمار، ‮‭۲۰‬ بیمار در مدت یک سال و به طور کامل، ‮‭DFX‬ و ‮‭L1‬ دریافت کردند. از این ‮‭۲۰‬ بیمار، ‮‭۱‬ نفر دچار آگرانولوسیتوز و نوتروپنی شد ولی در هیچ کدام از بیماران افزایش آنزیم‌های کبدی، ‮‭BUN‬، ‮‭Cr‬ و افزایش در اندازه طحال و کبد دیده نشد. میانگین فریتین سرم بیماران در گروه ‮‭۱‬ که ‮‭DFX‬ کمتری می گرفتند از ‮‭ng/ml SD‬ ‮‭۵۱۶۰‬-+‮‭۱۸۳۵‬ در شروع مطالعه به ‮‭ng/ml SD‬ ‮‭۹۱۳/۵‬-+‮‭۱۴۰۴‬ در پایان مطالعه رسید و در گروه دوم که ‮‭DFX‬ بیشتری می گرفتند از ‮‭ng/ml SD‬ ‮‭۱۳۰۰‬-+‮‭۲۷۳۸/۸‬ در شروع مطالعه به ‮‭SD‬ ‮‭۱۲۲۸/۱‬-+‮‭۱۷۰۸/۸‬ در پایان مطالعه رسید. در گروه سوم که فقط ‮‭DFX‬ مصرف می‌کردند تغییر ‮‭Significant‬ در میزان فریتین سرم بیماران به دست نیامد ( از ‮‭ng/ml SD‬ ‮‭۱۴۴۹‬-+‮‭۲۱۹۷/۶‬ در شروع مطالعه به‮‭ng/ml SD‬ ‮‭۱۱۳۵/۲‬-+‮‭۲۴۱۴/۵‬ در پایان مطالعه). نتایج حاصله نشان می دهد که درمان ترکیبی‮‭L1‬ و ‮‭DFX‬موثرتر از ‮‭DFX‬ به تنهایی در کاهش فریتین سرم بیماران می باشد و این روش برای بیماران نیز راحت‌تر است.

Item Type: Thesis (Doctoral)
Thesis Type: Doctoral
Keywords: ندارد
Supervisor:
Supervisor NameEmail
اوزی, محمدرضاUNSPECIFIED
Subjects: HEMATOLOGY
Divisions: Education Vice-Chancellor Department > Faculty of Medicine > Departments of Clinical Sciences > Department of Internal
Depositing User: کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
URI: http://eprints.hums.ac.ir/id/eprint/1872

Actions (login required)

View Item View Item